Tydzień II, dzień drugi: Oblubienica Bożych zamysłów

Oto matka Twoja – 33 dniowe Rekolekcje maryjne

Rekolekcje Ofiarowania się Trójcy Przenajświętszej przez Niepokalane Serce Maryi


Tydzień w łonie Ojca

Dzień drugi: Oblubienica Bożych zamysłów

Poświęcenie istot niewinnych


W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

WEZWANIE

Przybądź, Ojcze światłości, obdarz mnie Twoją mądrością,

Co wyczuwa smak prawdy i wezwanie do miłości służebnej,

Która przynagla, a jednak woli nie zmusza;

Udziel mi swej płodnej łaski, porywu ku Tobie

I tego głębokiego, świętego pokoju, Twojej wszechmocnej pomocy.

Ty nie pogwałcisz mej wolnej woli wielokroć złej i Tobie przeciwnej;

Obawiam się mej własnej wolności, gdyż zbyt często stawiała opór przynagleniom Twej łaski.

Oto poddaję się! Przyjdź i działaj we mnie z całą potęgą swej mocy.

(św. Ludwik Maria Grignion de Montfort)

Wierzę w Boga.

Dziesiątek różańca w intencjach Najświętszej Maryi Panny.

PRZESŁANIE MATKI BOŻEJ W MEDJUGORJE Z 25 GRUDNIA 1992

Dziś pragnę was wszystkich okryć swoim płaszczem i ochronić przed wszelkimi napaściami szatańskimi. Dzisiaj jest dzień pokoju, ale na całym świecie jest wiele niepokoju i dlatego wzywam was, abyście wszyscy ze mną poprzez modlitwę budowali nowy świat pokoju. Ja nie mogę tego uczynić bez was i dlatego wzywam was wszystkich macierzyńską miłością, a resztę Bóg uczyni. Otwórzcie się na Boże plany i Jego zamysły, abyście mogli współpracować z Nim dla pokoju i dobra i nie zapominajcie, że wasze życie nie do was należy, lecz jest darem, którym macie radować innych i prowadzić ich do życia wiecznego. Drogie dzieci, niech wam zawsze towarzyszy miłość nowonarodzonego Jezusa.

ROZMYŚLANIE

Każda małżonka, według praw i przywilejów wszystkich kobiet zamężnych, wchodzi w posiadłość swego męża jako swoją i dzieli wraz z nim całkowitą wspólnotę dóbr. Jednoczy się z mężem sercem i duszą, duchem, myśleniem i wolą, stanowiąc we wszystkim jedno z nim. Ma zatem udział w jego planach, zarządzeniach i działaniu. Podobnie Bóg Ojciec, Oblubieniec święty i wierny, zechciał powołać Najświętszą Dziewicę Maryję do jedności ze sobą; pozwolił Jej dysponować swoją Osobą, wszystkimi możliwościami, skarbami, chwałą i wspólnie z Nią pragnął urzeczywistniać swoje zamysły.

(Jean-Jacques Olier)

W Księdze Apokalipsy obok „wielkiego znaku” Niewiasty (por. 12, 1) pojawia się „inny znak […] na niebie”: „wielki Smok barwy ognia” (12, 3), symbolizujący Szatana, uosobioną potęgę zła, a zarazem wszystkie moce zła, które działają w historii i przeciwstawiają się misji Kościoła. Maryja i tu także oświeca Wspólnotę Wierzących: wrogość potęgi zła objawia się bowiem jako uporczywy sprzeciw, który zanim dotknie uczniów Chrystusa, zwraca się przeciw Jego Matce. Aby uchronić życie Syna przed tymi, którzy się Go boją, gdyż widzą w Nim niebezpieczeństwo i zagrożenie dla siebie, Maryja musi uciekać z Józefem i Dziecięciem do Egiptu (por. Mt 2, 13-15). W ten sposób Maryja pomaga Kościołowi uświadomić sobie, że życie znajduje się zawsze w centrum wielkiego zmagania między dobrem a złem, między światłem a ciemnością. „Nowo narodzone dziecię” (por. Ap 12, 4), które Smok chce pożreć, jest figurą Chrystusa zrodzonego przez Maryję, „gdy nadeszła pełnia czasu” (por Ga 4, 4), którego Kościół musi nieustannie nieść ludziom w różnych epokach dziejów. Ale w pewien sposób jest także figurą każdego człowieka, każdego dziecka, zwłaszcza zaś każdej istoty słabej i zagrożonej, ponieważ – jak przypomina nam Sobór Watykański II – „Syn Boży przez wcielenie swoje zjednoczył się jakoś z każdym człowiekiem”. Właśnie w „ciele” każdego człowieka Chrystus nieustannie objawia się i ustanawia komunię z nim, także odrzucenie życia człowieka, dokonywane w różnych formach, jest w istocie odrzuceniem Chrystusa. Taka jest właśnie ta fascynacja, a zarazem wymagająca prawda, która objawia nam Chrystus i którą Jego Kościół niestrudzenie głosi: „Kto by przyjął jedno takie dziecko w imię moje, Mnie przyjmuje” (Mt 18, 5). „Zaprawdę powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili (Mt 25, 40).

(Jan Paweł II, Evangelium Vitae, n. 104)

MODLITWA POŚWIĘCENIA

Maryjo, Matko miłosierdzia, mała Oblubienico Ojca miłosierdzia, Ty jesteś Jego łonem i miłością matczyną dla Syna i niezliczonych Jego braci! Maryjo, której serce zostało przeszyte ludzką złością, kiedy Herod poznał Boży zamysł względem swego ludu; Tobie, Maryjo, poświęcam łono wszystkich matek na ziemi.

Maryjo, nowa Ewo, Maryjo, zawsze żyjąca i Matko Życia, poświęcam Ci wszystkie nienarodzone dzieci świata, szczególnie te, które przyjdą w najbardziej podłych warunkach; również i te, którym odebrano życie zanim zdołały się w nim rozwinąć. Poświęcam Ci wszystkie niewinne dusze, których ciała zmasakrowano we krwi ich matek.

ANTYFONA

Maryjo, Ty stałaś się księgą, w której dziś została wpisana nasza reguła. W Tobie dziś została zapisana mądrość Ojca Przedwiecznego. Przedwiecznego Tobie dziś objawiła się siła i wolność człowieka.

(Św. Katarzyna Sieneńska, Teksty o Matce Bożej. T. 4, s. 119)

PSALM 147 A

Chwalcie Pana, bo dobrze jest śpiewać psalmy Bogu, słodko jest Go wysławiać.

Pan buduje Jeruzalem, gromadzi rozproszonych z Izraela.

On leczy złamanych na duchu i przewiązuje ich rany.

On liczy wszystkie gwiazdy i każdej imię nadaje.

Nasz Pan jest wielki i potężny, a Jego mądrość niewypowiedziana.

Pan dźwiga pokornych, karki grzeszników zgina do ziemi.

Śpiewajcie Panu pieśń dziękczynną, Bogu naszemu grajcie na harfie.

On niebo chmurami osłania, przygotowuje deszcz dla ziemi,

Wzgórza trawą pokrywa i ziołami, które służą ludziom.

On bydłu pokarm daje, pisklętom kruka to, o co wołają.

Nie kocha się w sile rumaka ani w potędze męża.

Upodobał sobie tych, którzy cześć Mu oddają, którzy ufają Jego dobroci.

Dowolna modlitwa np. Litania, Pomnij…

Wezwanie:

MARYJO, KRÓLOWO POKOJU, MÓDL SIĘ ZA NAMI I ZA CAŁYM ŚWIATEM (3 razy)


 WSTECZ

Tydzień II, dzień pierwszy: Więź jedności pomiędzy Ojcem a Maryją

Powrót do spisu treści

DALEJ 

Tydzień II, dzień trzeci: Królowa wszechświata