Tydzień III, dzień pierwszy: Zjednoczenie z człowieczeństwem Chrystusa

Oto matka Twoja – 33 dniowe Rekolekcje maryjne

Rekolekcje Ofiarowania się Trójcy Przenajświętszej przez Niepokalane Serce Maryi


Tydzień w sercu Jezusa

Dzień pierwszy: Zjednoczenie z człowieczeństwem Chrystusa

Uświęcenie naszych czynności


W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego

WEZWANIE

Boże mój, wieczny Paraklecie, wielbię Ciebie. Ty jesteś światłem i życiem mojej duszy. Mogłeś przecież poprzestać na zewnętrznym udzielaniu mi dobrych myśli, natchnień łaski i pomocy; mogłeś poprzestać na prowadzeniu mnie w życiu i oczyszczaniu przez wewnętrzną cnotę. Ty wszakże, wszakże swojej nieskończonej litości, od początku wstąpiłeś w mą duszę, wziąłeś ją w posiadanie i uczyniłeś swą świątynią. W niewysłowiony sposób, poprzez swą łaskę, Ty we mnie zamieszkujesz, a ja – dzięki Twej wiecznej Istocie – nie zatracając własnej istoty, jestem jakby w pewnym stopniu już tutaj, na ziemi, wchłonięty w Boga. I ponieważ wziąłeś w posiadanie właśnie moje ciało, to nędzne ziemskie tabernakulum cielesne, dlatego nawet moje ciało jest również Twoją Świątynią. O zadziwiająca, budząca bojaźń, prawdo! O mój Boże! Ja wierzę w to, ja to wiem.

(Kardynał Newman)

Wierzę w Boga.

Dziesiątek różańca w intencjach Najświętszej Maryi Panny.

PRZESŁANIE MATKI BOŻEJ W MEDJUGORJE Z 25 MAJA 1991

Wzywam was wszystkich, którzy usłyszeliście moje orędzie pokoju, byście je poważnie i z miłością realizowali w życiu. Jest wielu, którzy myślą, że czynią dużo mówiąc o orędziach, ale nimi nie żyją. Wzywam was, drogie dzieci, do zmiany tego wszystkiego, co jest w was negatywne, aby przemieniło się w pozytywne i w życie. Drogie dzieci, jestem z wami i pragnę każdemu z was pomóc żyć, aby żyjąc umiał świadczyć o dobrej nowinie.

Jestem tutaj, drogie dzieci, aby wam pomagać i prowadzić do nieba. W niebie jest radość, poprzez którą możecie już od dzisiaj żyć niebem tutaj.

ROZMYŚLANIE

Ta Najmiłościwsza Matka okazała swemu Synowi pełną czułości miłość macierzyńską. Okrywała Go pieszczotami i pocałunkami, brała w ramiona. A Dzieciątko Jezus odwzajemniało się Jej zgodnie ze swą naturą; jako niemowlę ssało Jej pierś, pozwalało się kołysać w Jej rękach i pieścić. Jezus był we wszystkim podobny do małego i niewinnego dziecka, chociaż był mądrością Ojca. Ach, kiedy zaczniemy czerpać dobro ze stworzeń wyłącznie w Duchu i w Bogu, tak jak Oni.

(s. Marie de Sainte Therese)

Słusznie przeto w owym wyrażeniu „Błogosławiona, któraś uwierzyła”, możemy upatrywać jakby klucz, który otwiera nam wewnętrzną prawdę Maryi: Tej, którą anioł przy zwiastowaniu pozdrowił jako „łaski pełną”. Jeśli jako „łaski pełna” była Ona odwiecznie obecna w tajemnicy Chrystusa, to przez wiarę stawała się w niej obecna w wymiarach całego swego ziemskiego itinerarium: „szła naprzód w pielgrzymce wiary”. Równocześnie zaś tę tajemnicę Chrystusa w sposób dyskretny – ale bezpośredni i skuteczny – uobecniała ludziom. I nadal nie przestaje jej uobecniać. Przez tajemnicę Chrystusa także Ona jest obecna wśród ludzi. Poprzez Syna rozjaśnia się także tajemnica Maryi.

(Jan Paweł II, Redemptoris Mater, n. 19)

MODLITWA POŚWIĘCENIA

O Maryjo, Twój Syn wziął Ciało z Twego Ciała. Odtąd skończyły się ofiary ze zwierząt, aby człowiek, który przez chrzest stał się bez zmazy i skazy, ofiarował sam siebie jako wonny dar i ofiarę. Maryjo, która w swoich rękach trzymałaś pierwszą Hostię świata, tworzyłaś z Nią jedno ciało, poświęcam Ci moje własne człowieczeństwo i całą ludzkość świata, aby stała się ludem świętym i królewskim kapłaństwem.

Pozwól mi w tym oddaniu uświęcić, poprzez moje myśli i uczynki, świątynię mojego ciała. Niechaj obejmie je Trójca Święta i w nim zamieszka, jak mieszkała w Tobie, nigdy nie zasmucona grzechem, złymi myślami, opieszałością i uczynkami niegodnymi dziecka Bożego.

ANTYFONA

Gdy Maryja Cię nosiła, Twa góra stała się lekka, gdy Cię spożywała, głód wziąłeś na siebie, gdy Cię piła, Ty chciałeś być spragnionym, gdy Cię obejmowała, delikatny węgiel bóstwa zachował Ją cało.

(św. Efrem Syryjczyk, Teksty o Matce Bożej, t. 9, s. 170)

PSALM 1

Szczęśliwy człowiek, który nie idzie za radą występnych,

Nie wchodzi na drogę grzeszników i nie zasiada w gronie szyderców,

Lecz w Prawie Pańskim upodobał sobie i rozmyśla nad nim dniem i nocą.

On jest jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą, które wydaje owoc w swoim czasie.

Liście jego nie więdną, a wszystko, co czyni, jest udane.

Co innego grzesznicy: są jak plewa którą wiatr rozmiata.

Przeto nie ostoją się na sądzie występni ani grzesznicy w zgromadzeniu sprawiedliwych.

Albowiem droga sprawiedliwych jest Panu znana, a droga występnych zaginie.

Dowolna modlitwa np. Litania, pomnij…

Wezwanie:

MARYJO, KRÓLOWO POKOJU, MÓDL SIĘ ZA NAMI I ZA CAŁYM ŚWIATEM! (3 razy)


 WSTECZ

Tydzień II, dzień siódmy: Poświęcenie Maryi w świątyni

Powrót do spisu treści

DALEJ 

Tydzień III, dzień drugi: Matka Słowa