Tydzień I, dzień trzeci: Ubóstwo w Duchu

Oto matka Twoja – 33 dniowe Rekolekcje maryjne

Rekolekcje Ofiarowania się Trójcy Przenajświętszej przez Niepokalane Serce Maryi


Tydzień w Nazarecie

Dzień trzeci: Ubóstwo w Duchu

Ubóstwo duchowe - Poświęcenie dóbr wewnętrznych


W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

WEZWANIE

Przyjdź, Duchu Święty.

Przyjdź, Ogniu Miłości.

Przyjdź, Ojcze ubogich, rozmiłowany w mej nędzy i ranach.

Przyjdź do serc naszych i ześlij nam z Nieba promień Twojego Światła.

Przyjdź, Ojcze ubogich.

Przyjdź, Dawco darów.

Przyjdź, Światłości serc.

Wierzę w Boga.
Dziesiątek różańca w intencjach Najświętszej Maryi Panny.

PRZESŁANIE MATKI BOŻEJ W MEDJUGORJE Z 25 LISTOPADA 1990

Dzisiaj wzywam was, żebyście spełniali dzieła miłosierdzia z miłością i z powodu miłości do mnie oraz waszych i moich braci i sióstr. Drogie dzieci, wszystko, co czynicie dla innych, róbcie z wielką radością i pokorą przed Bogiem. Jestem z wami i z dnia na dzień przekazuję wasze ofiary i modlitwy Bogu za zbawienie świata.
ROZMYŚLANIE
Pan nasz i Mistrz nie wzgardził zamknięcia się w łonie Najświętszej Dziewicy, jako jeniec i miłujący niewolnik, lecz był Jej poddany i posłuszny przez lat trzydzieści. Otóż tu, powtarzam, gubi się ludzki rozum, gdy zaduma się poważnie nad tym postępowaniem Mądrości wcielonej, która nie chciała, choć mogła, oddać się ludziom bezpośrednio, lecz uczyniła to przez Najświętszą Dziewicę; owa Mądrość wcielona, nie chciała przyjść na świat w doskonałej pełni lat męskich, niezależna od kogokolwiek, lecz jako biedne, malutkie dzieciątko, zdane na troskliwość i starania swej Najświętszej Matki. Ta Mądrość nieskończona, przejęta wielkim pragnieniem uwielbienia Boga – swego Ojca i zbawienia ludzi, nie znalazła doskonalszego i prostszego środka nad poddanie się we wszystkim Najświętszej Pannie.

(św. Ludwik Maria Grignion de Montfort, Traktat, p. 139, s.83)

Maryja więc udaje się w duchu miłości do domu swej krewnej. Przy wejściu, w odpowiedzi na pozdrowienie Maryi, Elżbieta, „napełniona Duchem Świętym”, czując szczególne poruszenie dziecka we własnym łonie, wielki głosem pozdrawia Maryję: „Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona” (por. Łk, 40-420. Ten okrzyk czy też aklamacja Elżbiety weszła później do modlitwy
Zdrowaś Maryjo jako dalszy ciąg pozdrowienia anielskiego, stając się w ten sposób jedną z najczęstszych modlitw Kościoła.

Wszystkie te słowa w pozdrowieniu Elżbiety mają doniosłą wymowę , jednakże znaczenie kluczowe wydaje się posiadać to, co mówi ona na końcu: „Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana” (Łk 1,45). Można postawić te słowa obok wyrażenia „łaski pełna” w pozdrowieniu anioła. Odsłania się w nich – podobnie jak w tamtych – zasadnicza treść kariologiczna, zasadnicza prawda o Maryi, która stała się rzeczywiście obecna w tajemnicy Chrystusa właśnie przez to, że „uwierzyła”. Pełnia łaski, przy zwiastowaniu anielskim, oznacza dar Boga samego; wiara Maryi, którą głosi Elżbieta przy nawiedzeniu, wskazuje na to jak Dziewica nazaretańska odpowiedziała na ten dar.

(Jan Paweł II, Redemptoris Mater, n. 12)

MODLITWA POŚWIĘCENIA

Maryjo, wybrana przez Boga, tak bardzo uboga, ogołocona z wszelkiego spojrzenia na sama siebie, a przecież bogata w nadzieję dóbr Królestwa, poświęcam Ci mój umysł, moje myśli, zwłaszcza te, które wydają mi się najbardziej wzniosłe i najpiękniejsze, ponieważ żadna myśl nie może pojąć Królestwa, które Bóg zakłada w ubogich, a zwłaszcza założył w Tobie, najdoskonalszy dziele stworzenia. Poświęcam Ci każdy dar, każde duchowe dobro, abym nigdy nie uważał się za ich twórcę. Obym mógł wykrzyknąć z Tobą, że Bóg wynosi pokornych i sprzeciwia się pysznym. Maryjo, uczyń mnie uczniem Twojej szkoły łagodności i pokory serca.

ANTYFONA

Wielbi dusza moja Pana,

I raduje się Duch mój w Bogu, Zbawicielu moim.

Bo wejrzał na uniżenie swojej Służebnicy.

Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia

(Łk 1, 46-48)

PSALM 113

Chwalcie, słudzy Pańscy,

Chwalcie imię Pana.

Niech imię Pana będzie błogosławione,

Teraz i na wieki.

Od wschodu aż do zachodu słońca

Niech będzie pochwalone imię Pana.

Pan jest wywyższony ponad wszystkie ludy,

Ponad niebiosa sięga Jego chwała.

Kto jest jak nasz Pan Bóg, który mieszka w górze

I w dół spogląda na niebo i ziemię?

Podnosi z prochu nędzarza

I dźwiga z gnoju ubogiego,

By go posadzić wśród książąt,

Wśród książąt swojego ludu.
Tej, co była niepłodna, każe mieszkać w domu

Jako matce cieszącej się dziećmi.
Dowolna modlitwa np. Litania, Pomnij….

WEZWANIE

MARYJO, KRÓLOWO POKOJU, MÓDL SIĘ ZA NAMI I ZA CAŁYM ŚWIATEM (3 razy)


 WSTECZ

Tydzień I, dzień drugi: Aby wejść do domu Świętej Rodziny

Powrót do spisu treści

DALEJ 

Tydzień I, dzień czwarty: Łagodność i pragnienie wspólnego życia