Tydzień IV, dzień pierwszy: Zwiastowanie

Oto matka Twoja – 33 dniowe Rekolekcje maryjne

Rekolekcje Ofiarowania się Trójcy Przenajświętszej przez Niepokalane Serce Maryi


Oblubienica Ducha - Tydzień w cieniu Ducha Świętego

Dzień pierwszy: Zwiastowanie

W objęciu Ducha Świętego


Bóg, Duch Święty, który zaślubił sobie Maryję, który z Nią i w Niej, i z Niej stworzył swe arcydzieło – Jezusa Chrystusa, Słowo Wcielone, On przez wszystkie dni aż do skończenia świata nie przestaje w Niej i przez Nią w sposób tajemniczy, lecz najprawdziwszy stwarzać wybranych.

(św. Ludwik Maria Grignion de Montfort, Tajemnica Maryi, p. 13)

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

WEZWANIE

Ogniu trawiący, Duchu miłości, zstąp na mnie!

Niechaj w mej duszy dokona się jakby wcielenie Słowa:

Niechaj stanę się dla Niego jakby nowym człowieczeństwem,

w którym mógłbym odnawiać swoją tajemnicę.

A Ty, mój Ojcze skłoń się ku Twemu biednemu, maleńkiemu stworzeniu,

Okryj je swym cieniem, racz w nim widzieć jedynie

„Umiłowanego, w którym sobie upodobałeś”.

(bł. Elżbieta od Trójcy Przenajświętszej)

Wierzę w Boga.

Dziesiątek różańca w intencjach Najświętszej Maryi Panny.

PRZESŁANIE MATKI BOŻEJ W MEDJUGORJE Z 25 PAŹDZIERNIKA 1987

Pragnę zaprosić wszystkich, byście zdecydowali się na Niebo. Ta droga jest trudna tylko dla tych, którzy nie zdecydowali się na Boga. Drogie dzieci, zdecydujcie się i wierzcie, że Bóg ofiarowuje się wam w swojej pełni. Jesteście zaproszeni i powinniście odpowiedzieć na wołanie Ojca, który wzywa was przeze mnie. Módlcie się, ponieważ modlitwie każdy będzie w stanie posiąść całkowitą miłość. Błogosławię was i pragnę pomóc, by każdy z was był pod moim matczynym płaszczem.

ROZMYŚLANIE

Przez swe niewidzialne działanie Duch Święty udziela Maryi daru wcielonego Słowa. Nie w świetle, lecz w ogniu miłości: w miłości i przez miłość dokonuje On w Niej dziewiczego poczęcia Jezusa. I oddaje się Jej w nowej miłości. Rozbudza w niej wówczas utajone zdolności, które skrywa Jej cicha, wyczekująca miłość. Ubogaca nową, twórczą mocą. Jezus jest błogosławionym owocem Jej łona; mogła Go zrodzić z przyjściem Ducha, bo Jej miłość stała się płodna, i nie była już jedynie oczekująca w milczeniu. Poczęła Jezusa, a On objawił się w Niej jak płomień nowej miłości, tak samo wewnętrznej jak Jej miłość, lecz bardziej płonącej. Objawił Jej tez obecność nowej, boskiej Osoby, nieskończenie mniejszej niż ona sama.

(o. Thomas Philipe OP)

Ta matka nosi imię Maryi. Kościół czci Ją w sposób szczególny. Kult, jakim Ją otacza, przewyższa kult wszystkich innych świętych. (cultus hiperduliae). Czci Ją właśnie w ten sposób, ponieważ została Matką; ponieważ została wybrana, aby być Matką Syna Bożego; ponieważ temu Synowi, który jest Słowem Przedwiecznym, dała w czasie „ciało”, dała w historycznej chwili „człowieczeństwo”. Kościół włącza tę szczególną cześć Matki Bożej w cały cykl roku liturgicznego, liturgicznego czasie którego w sposób powściągliwy, lecz także bardzo uroczysty zaznaczony jest, przez uroczystość Zwiastowania obchodzoną dziewięć miesięcy przed Bożym Narodzeniem, 25 marca, moment ludzkiego poczęcia Syna Bożego. Można powiedzieć, że w czasie tego całego okresu, od 25 marca aż do 25 grudnia, Kościół kroczy z Maryją, która – jak każda matka – oczekuje chwili narodzin: dnia Bożego Narodzenia. I równocześnie tym czasie Maryja „kroczy” z Kościołem. Jej matczyne oczekiwanie wpisane jest w życie Kościoła każdego roku. To wszystko, co działo się między Nazaretem, Ain-Karim i Betlejem, jest przedmiotem liturgii życia Kościoła, modlitwy – zwłaszcza modlitwy różańcowej – i kontemplacji.

(Jan Paweł II, Sens macierzyństwa w społeczeństwie i rodzinie, n. 2 i 3, audiencja generalna z 10 stycznia 1979)

MODLITWA POŚWIĘCENIA

O Maryjo, przedwiecznie przez Ojca umiłowana! Racz mi udzielić ufności, że i mnie Duch Święty ogarnie, a wówczas będę mógł żyć w pełni i umierać, jak Mojżesz, w Bożym Pocałunku. Poświęcam się Tobie, która mnie uczysz oddania się miłości ukrzyżowanej, abyśmy nadal mogli żyć w jasnym świetle oglądając oblicze Boże. Wprowadź mnie w wielką ciszę tego obłoku, który osłania, aby lepiej objawić. O Maryjo, Tyś poczęła Boga w płomieniu ognia! Maryjo, Gołąbko ukryta w szczelinie Skały, oddaję się Twemu milczeniu i temu wszystkiemu, co uzdalniało Cię do stania się zupełną własnością Boga. Maryjo, stojąca pod krzyżem, poświęcam się Twojej współczującej miłości. Niechaj serafin, który trzyma krzyż, przeszyje me serce i członki i niechaj, Oblubienico Ducha, cały należę do Jezusa.

ANTYFONA

Maryjo łaski pełna, oświeć mój umysł i rozwiąż język, abym mógł opiewać Twą chwałę godną Ciebie pieśnią anielską: Pozdrawiam Cię, Pokoju, Radości, Zbawienie i Pociecho wszystkiego, co istnieje! Pozdrawiam Cię, Cudzie najwyższy, jaki się spełnił na ziemi. O Raju rozkoszy, Ostojo w niebezpieczeństwie, Pośredniczko między Bogiem a ludźmi, bądź pozdrowiona!

(św. Efrem Syryjczyk)

PSALM 40

Z nadzieją czekałem na Pana, a on się pochylił nade mną i wysłuchał mego wołania.

Wydobył mnie z dołu zagłady, z błotnego grzęzawiska.

Stopy moje postawił na skale i umocnił moje kroki.

Włożył mi w usta pieśń nową, śpiew dla naszego Boga.

Wielu to ujrzy i przejmie ich trwoga i zaufają Panu.

Szczęśliwy człowiek, który nadzieję pokłada w Panu, a nie naśladuje pysznych i skłonnych do kłamstwa.

Panie, Boże mój, wiele uczyniłeś cudów i w Twoich zamiarach wobec nas nikt Ci nie dorówna.

A gdybym chciał je głosić i opowiadać, byłyby liczniejsze, niż można to wyrazić.

Nie chciałeś ofiary krwawej ani z płodów ziemi, lecz otwarłeś mi uszy;

nie żądałeś całopalenia i ofiary za grzechy.

Wtedy powiedziałem: „Oto przychodzę. W zwoju księgi jest o mnie napisane:

Radością jest dla mnie pełnić Twoją wolę, mój Boże, a Twoje Prawo mieszka w moim sercu”.

Głosiłem Twą sprawiedliwość w wielkim zgromadzeniu i nie powściągnąłem warg moich, o czym Ty wiesz, Panie.

Sprawiedliwości Twojej nie krylem w głębi serca, głosiłem Twoją wierność i pomoc.

Nie taiłem Twojej łaski ani Twej wierności przed wielkim zgromadzeniem.

A Ty nie odmawiaj mi, Panie, swego miłosierdzia, niech łaska Twoja i wierność zawsze mnie strzegą.

Albowiem osaczyły mnie niezliczone nieszczęścia, przygniotły mnie własne winy, których ogarnąć nie mogę.

Są one liczniejsze od włosów na mej głowie, więc słabnie we mnie serce.

Panie, racz mnie wybawić, Panie, pośpiesz mi z pomocą!

Niech się radują i weselą w Tobie, wszyscy którzy Ciebie szukają.

A ci, którzy pragną Twojej pomocy, niech zawsze mówią: „Pan jest wielki!”

Ja zaś jestem ubogi i nędzny, ale Pan troszczy się o mnie.

Tyś moim wspomożycielem i wybawcą, Boże mój, nie zwlekaj!

Dowolna modlitwa np. Litania, Pomnij….

Wezwanie:

MARYJO, KRÓLOWO POKOJU, MÓDL SIĘ ZA NAMI I ZA CAŁYM ŚWIATEM (3 razy)


 WSTECZ

Tydzień III, dzień siódmy: Serce Maryi przygotowuje królestwo Serca Jezusowego

Powrót do spisu treści

DALEJ 

Tydzień IV, dzień drugi: Pielgrzymka wiary